��oj 434   25.08.2015
прва страница линкови контакт
Најнов број
Импресум
Маркетинг
Архива
Пребарај

УСНИЈА НА СЛАМКА (2): ВО ЕМИСИЈАТА "МИКРОФОНОТ Е ВАШ" НЕМАШЕ МАМЕЊЕ

Реџепова е родена во Скопје, целото нејзино семејство е тука а како дел од југословенската сцена си имаше свое значајно место во фолк спомените

Веста дека нам познатата фолк ѕвезда која живееше и работеше во Белград - Уснија Реџепова е во термална фаза на канцер на белите дробови, разбирливо предизвика внимание во земјава. Реџепова е родена во Скопје, целото нејзино семејство е тука а како дел од југословенската сцена си имаше свое значајно место во фолк спомените. Македонските медиуми пренесуваат речиси се што ќе се појави во белградскиот печат а неодамна дури и фотографии кои за сите кои го знаеја нејзиниот лик се шокатни и би се рекло надвор од добриот вкус ама и надвор од црвените линии кои значат чување на достоинството на ѕвездата.

Само да потсетиме дека Уснија е родена во Скопје пред 69 години. Таа вели дека во неа тече на ромската и турската крв. Кога бевме помлади таа главно го истакнуваше турскиот дел од биографијата, но сеедно таа не е од оние кои го криеле својот етницитет. Ниту тоа дека се пробила само преку ориенталните песни, да додадеме и со уште една кафеанска апликација - моќта да го оттанцува она што го пее и тоа да не го наруши ритамот. Ова ја направи погодна во еден миг да игра и на филм.

Таа е порасната во сиромашно семејство со шест деца во Скопје и до ден денес таа не знае како успеала да ја победи на вродена срамежливост и да стане пејачка.

- Мајка ми беше Турчинка а таткото Ром, Џамбас- трговец со коњи, кои својата средина имаат и посебен дијалект. Таткото Јашар не можел да има деца со својата прва жена и се оженил со мајка ми Сабрија, која веќе имала еден син и една ќерка. Таа родила уште четири од нас, а неговиот дом беше полн со деца. Живеевме во сиромашните квартови и во тешки услови, ние се боревме да преживееме, но тоа е моето најдобро време во мојот живот - се сеќава Уснија.

Мајката била строга, ледена кон децата, но татко бил џокер кој не ги "поштедувал" од љубовта децата.

- Мојот татко беше голем боем, работеше како водоинсталатер. Тој сакаше да се облекува и бил познат по тоа што ставал на мирис во чевлите, бидејќи во нашата земја се соблекуваат чевлите кога одиме на некој во соба. Се сеќавам дека сме биле на свадба, и тој, поради недостаток на пари за прв пат не се стави на мирисот во чевли, па пријатели почнаа да го зајадуваат: "Јашараги, каде е мирисот за чевлите ..." Тато сакаше не собираат секоја вечер, ни кажуваат бајки, пееше свои песни и со сите играше, освен со мене. Јас секогаш сум бил срамежлив и настрана.

Рамежливоста не е добра препорака за фолклорните настапи, кафеанските пред се, но Уснија вели дека кај неа се случила некоја трансформација, кога ќе стигнала на сцената, како што станував своја,но поинаква личност. Приватно бев сосема различна, мирна, мирна ... А кога ќе дојдам на сцената се во мене игра, го промени ритамот во мене, јас станував оган.

На едно караоке шоу на радио Скопје, во тоа време единствена шанса за промоција на нови пејачи и пејачки Уснија настапила со композицијата на Радмила Караклаиќ "Ајде да играме твист" а публиката (преносот беше во живо) не и дозволила да доврши - просто ја прекинала со спонтан аплауз. Е тогаш немало местенки и корупција. Било видливо дека Унсија може да танцува една многу динамична игра (твистот) и да не губи здив во пеењето! Тоа требало да е некаде 1963 или 1964 година. Значи пред повеќе од половина век.

Како дојде татко ти да реагираат кога ќе се појави во костимот ориентална танчерка? - ја прашувале новинарите.

- Се беше убаво кога се облекував ориентално, пред се со тоа што носев шамија околу вратот и главата. Шмекерски кога бевме така облечени. Првиот парфем го добив од него, мислам дека неговото име беше "косена сено". Тој сакаше да седи до мене кога бев да одработувам тезги но кога ме виде во филмот "Дервишот и смртта", со гол стомак и папокот, ме погледна во чудо. Тоа беше страшно за него. Тогаш реков: "Чекај, тато, тоа е костим, па тие носеле жените кои пееле за овие луѓе."

Првиот настап на оваа пејачка е врзан за фестивалот Илиџа (1970) а потоа добила ангажман да ги забавува војниците на една вежба во Хрватска (1971).

(продолжува во следниот број - ЈНА ја извлекува од кафанскиот живот)