��oj 436   15.09.2015
прва страница линкови контакт
Најнов број
Импресум
Маркетинг
Архива
Пребарај
(Case study Macedonia) Кодошењето - дел од македонскиот национален фолклор
Во историјата на финансиите на земјава како клучен момент или крај за статистичките лаги може да се смета мигот кога Дојче банк ја откажа кредитната линија кон земјава. Банката не поверува одново во "бајките" на режимот

УСНИЈА НА СЛАМКА (4): ТИТО РЕЧЕ "ЈА ЗАГУБИВМЕ НАШАТА УСНИЈА"

Оваа пејачка посебно го фасцинираа Фидел Кастро и тој едноставно станал фасциниран од нејзината убавина

Деновиве Уснија Реџепова е тешко болна. Затоа и го започнавме фељтонот за неа. Таа сега има 69 и пол години и канцер на белите дробови. Оперирана е и мина низ хемотерапија и навистина изгледа како сите кои исто така минале низ тие моменти. Вели дека нема пари да се лекува, бидејќи, изгледа нема пари за терапијата иако, како што се знае таа е добитник на национална пензија во Србија што би требало да и донесе сериозен месечен приход.

Впрочем, Уснија со својот покоен сопруг долго време живее на висока нога! Таа во зрелоста го сретна човекот на мојот живот - Светомир Шелиќ - Шела. Беше хармоникаш кој, како што таа вели ја направи емотивно спокојна, ама поважно е што беше еден од директорите на една голема музичка куќа - Продукцијата за плочи на РТС. Таа позиција неа и отвораше врати насекаде. Обезбедуваше концерти, улоги на филм, многу плочи на кои работеа врвни соработници.

Таа го запознала Шеле на турнеја во Германија. Имале спокоен живот, но немале деца. Едно време се повлече од јавниот живот. Причина - разбивањето на Југославија. "Дури и денес јас не разбирам зошто тие ја уништија мојата земја".

Втор голем шок во животот и е смртта на нејзиниот татко, кога била во дилема дали да откаже за прв пат претставата "Коштана", која таа ја играла во Народниот театар во Белград - 25 години. Се расплакала на еден концерт неколку дена после погребот кога ја отпеала песната "О, моја Циганка" од Тома Здравковиќ. Во еден дел од текстот на песната стои "Јас немам никого, само очи со солзи". "Плачев и ја отпеав песната до крајот, публиката стана и ме испрати со овации кои траеја десет минути".

Големо искушение за неа било гостувањето на Фидел Кастро на Бриони. Имала специјалната програма за претседателот на Куба. Микрофонски кабел бил краток, па не можела да пријде до масата каде што седече државниците, па останала во средината на салата каде танцувала и пееле. Во еден момент, Кастро го зел столчето на кое седел и тргнал накај неа. Значи не Тито, а потоа и сите други во салата. Кастро седнал три стапки од неа и ја прашал неколку пати да добие нешто на бис. Подоцна, на коктел-забава Тито повторил неколку пати дека "начинот на кој се одвиваат работите значи дека можеби ќе останеме без Уснија". Кастро и рекол дека е многу убава жена, и тоа би било убаво да му биде гостин во Куба. "Вашиот темперамент е волшебен", и рекол. Таа вели дека била засрамена и вознемирена.

Оваа пејачка има многу вакви епизоди да раскажува. Била постојан гостин на концертите и вечерите кои Тито ги подготвувал а сигурно дека беше најпопуларното име меѓу оние кои излегоа од Скопје и се опробаа во сферата на народниот мелос. Таа не пееше изворни песни, само компонирани, лесно се вклопи во милјето на новата естрада и на естрадизацијата на општеството. Од потенцијалните пороци на меаната ја спаси најпрвин ЈНА, која и даде простор во Домот на Армијата во Белград, потоа мажењето со Шеле. Доби национална пензија на Србија и таму ја сметаат за своја. За волја на вистината таа многу ретко доаѓаше во Скопје. (крај)